Metoda uczenia nazywana kohortą to podejście edukacyjne, w którym grupa uczestników (czyli właśnie kohorta) rozpoczyna, kontynuuje i kończy program nauki wspólnie, w określonym czasie. Kohorta funkcjonuje jako wspólnota uczenia się, w której uczestnicy wzajemnie się wspierają, dzielą się wiedzą, doświadczeniem oraz współpracują nad projektami.
Można powiedzieć, że w pewnym stopniu kohorta przypomina typowe podejście warsztatowe w uczeniu stacjonarnym, to znaczy jest grupa osób, jest jasno określony czas i proces. Jednak w kohorcie występuje kilka rzeczy charakterystycznych dla tej metody:
- Proces obejmuje zwykle dłuższy okres – kilka tygodni, a nawet miesięcy.
- Członkowie kohorty zwykle coś wytwarzają – projekt, plan marketingowy, ofertę itp.
- Można wykorzystywać różne tryby pracy – synchroniczny (np. spotkania kohorty lub zespołów w jej ramach), asynchroniczne (praca nad wspólnymi dokumentami, feedback mentora) oraz samodzielnej nauki (np. filmy, dodatkowe materiały, pigułki szkoleniowe).
- Kohorta często zorientowana jest na konkretny rezultat, stąd często stosuje się szablony, współdzielone pliki, checklisty itp.
- Wiele spotkań pozwala prowadzić grupę przez określony proces.
Stosunkowo duży potencjał metody kohorty powoduje, że staje się ona dość popularna. Formuła kohorty sprawdza się również w rozwoju grona ekspertów, gdzie nie ma jasno wyróżnionego trenera w roli „mentora”, a raczej występuje on w roli moderatora i organizatora procesu wzajemnego uczenia.
